چهاردست و پا رفتن

مقدمه

کودکان معمولاً بین 6 تا 10 ماهگی شروع به چهاردست و پا راه رفتن می‌کنند، برخی زودتر و در 6 الی 7 ماهگی، و برخی از آنها این مرحله از رشد را انجام نمیدهند و مستقیماً می ایستند، بغل بغل راه می روند و نهایتا راه می‌روند. وقتی کوچولوی شما شروع به انجام فشارهای کوچک، بلند کردن یا نگه داشتن خود روی بازوهایش کند، تقریباً آماده چهاردست و پا رفتن است.

انواع مختلف چهاردست و پا رفتن

  1. کلاسیک یا کرال متقاطع(Classic hands-and-knees or cross crawl): این زمانی است که نوزادان وزن را روی دست ها و زانوهای خود تحمل می کنند، سپس یک بازو و زانوی مقابل را همزمان به جلو حرکت می دهند.
  • چهاردست و پای خرسی(Bear crawl): شبیه به چهاردست و پای کلاسیک است، اما نوزادانی که این کار را انجام می دهند، آرنج و زانوهای خود را صاف نگه می دارند و مانند خرس روی دست ها و پاها راه می روند.
  • کرال شکم یا چهاردست و پای کماندویی(Belly or commando crawl): نوزادانی که طرفدار این سبک از چهار دست و پا رفتن هستند، بدن خود را به سمت جلو حرکت می دهند در حالی که شکم خود را روی زمین می کشند.
  • باسن سوره (Bottom scooter): نوزادان با استفاده از بازوهای خود به سمت جلو حرکت می کنند.
  • چهاردست و پای خرچنگی(Crab crawl):  با حرکت به سمت عقب یا به پهلو مانند خرچنگ، و با حرکت دست خود را حرکت می دهند.
  • کرال غلتکی(Rolling crawl):  نوزادان با سبک کرال با غلتیدن از جایی به مکان دیگر به مقصد می رسند.

چگونه می توانید چهاردست و پا رفتن را به کودک خود بیاموزید؟

چند راه وجود دارد که می توانید به کودک خود کمک کنید چهاردست و پا بروند:

  • مطمئن شوید که کودک شما زمان زیادی برای قرار گرفتن روی شکم (Tummy Time) سپری کرده باشد. قرار گرفتن روی شکم به او کمک می کند تا عضلات پشت، گردن و بازوهایش قوی شده و آماده ی چهاردست و پا رفتن شوند.
  • نشستن را در کودک خود تمرین کنید. نشستن به نوزادان کمک می کند تا عضلات شکم و پشت قوی را برای چهار دست و پا رفتن ایجاد کنند. در واقع، نوزادان اغلب چهار دست و پا رفتن را از از طریق نشستن فرا می گیرند. یک روز ممکن است از وضعیت نشسته خم شود و متوجه شود که می تواند بدن خود را روی دست ها و بازوهایش نگه دارد. از آنجا، او ممکن است سعی کند به جلو و عقب تکان بخورد، یا حتی خود را در حالت تخت نگه دارد، تا زمانی که راه خودش را برای حرکت به سمت جلوبیابد.
  • بازی دیگری که نوزادان را به خزیدن تشویق می‌کند، قرار دادن اسباب‌بازی‌های وسوسه‌انگیز – یا اصطلاحا طعمه شکم (belly bait) می‌نامند – در نزدیکی اما دور از دسترس در هنگام شکم یا نزدیک جایی که کودک نشسته است قرار دهید. او انگیزه بیشتری خواهد داشت تا راه های جدیدی را برای حرکت دادن پاها و بازوهای خود امتحان کند، زمانی که پاداش روشنی برای تلاش های او در نظر گرفته شود.

**توانبخشی گندم، کاردرمانی در ستارخان، کاردرمانی در شهرآرا، گفتاردرمانی در ستارخان، گفتاردرمانی در شهرآرا، کاردرمانی در غرب تهران**

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *