مقدمه

مهارت های تعادل و هماهنگی در رشد کودک چیست؟ توانایی کودک برای حفظ موقعیت یا وضعیت کنترل شده در طول یک کار خاص، تعادل نام دارد . پیاده روی، کوهنوردی یا حتی نشستن همگی نیاز به تعادل و هماهنگی دارند. دو نوع تعادل وجود دارد، پویا و ایستا.

تعادل ایستا به توانایی نگه داشتن یک موقعیت ثابت با کنترل گفته می شود (مثلاً بازی های  مجسمه شدن). تعادل پویا به توانایی حفظ تعادل در حین حرکت (مانند دویدن یا دوچرخه سواری) گفته می شود.

چرا تعادل و هماهنگی مهم است؟

تعادل و هماهنگی مناسب سن به کودک اجازه می دهد تا با درجه معقولی از موفقیت در فعالیت ها شرکت کند. مشارکت در فعالیت ها با حفظ تعادل لازم در حفظ خودتنظیمی برای کارهای روزانه و همچنین توسعه یک شبکه اجتماعی و دستیابی به احساس تعلق در یک جامعه یا محیط اجتماعی مفید است. تعادل مناسب همچنین به کودکان کمک می کند تا حرکات بدن کنترل شده مناسب را در حین انجام فعالیت ها ایجاد و حفظ کنند که در صورت موثر بودن، انرژی مورد نیاز را محدود می کند و در نتیجه خستگی را به حداقل می رساند.

با تعادل و هماهنگی خوب، احتمال آسیب کمتری وجود دارد، زیرا احتمالاً کودک در صورت نیاز، پاسخ‌های وضعیتی مناسبی را نشان می‌دهد (مثلاً هنگام افتادن از دوچرخه، دستان خود را برای محافظت از خود دراز می‌کند).

مزایای تعادل و هماهنگی مناسب در کودکان چیست؟

  • بهبود توجه و تمرکز: در صورت تعادل و هماهنگی مناسب، توانایی حفظ توجه به یک کار خاص برای مدت طولانی به عنوان قدرت اصلی به چالش کشیده نمی شود.
  • بهبود آگاهی بدن: شناخت اعضای بدن و درک حرکت بدن در فضا در رابطه با سایر اعضا و اشیاء برای مذاکره با محیط یا مهارت های توپ و دوچرخه.
  • بهبود هماهنگی دو طرفه بدن: استفاده از دو دست با هم و یک دست به جلو: به عنوان مثال. گرفتن راکت تنیس با دست غیر غالب “کمک کننده” که فقط بین ضربه ها نگه داشته و تثبیت می کند.
  • بهبود عبور از خط وسط: توانایی عبور از خط وسط که بدن را به دو سمت چپ و راست تقسیم می کند، که بر تسلط دست نیز تأثیر می گذارد.
  • بهبود هماهنگی چشم و دست: توانایی پردازش اطلاعات دریافتی از چشم ها برای کنترل، و هدایت دست ها در انجام یک کار مشخص مانند دست خط یا گرفتن توپ.
  • بهبود تسلط دست: استفاده مداوم از یک دست (معمولاً یکسان) برای انجام کار که برای اجازه دادن به مهارت های اصلاح شده لازم است.
  • بهبود قدرت عضلانی: توانایی عضلات برای اعمال نیرو در برابر مقاومت (مثلاً هنگام بالا رفتن از درخت برای هل دادن یا بالا کشیدن).
  • بهبود تحمل عضلانی: توانایی یک عضله یا گروهی از عضلات برای اعمال نیرو به طور مکرر در برابر مقاومت برای اجازه دادن به فعالیت فیزیکی پایدار.
  • بهبود خودتنظیمی: توانایی به دست آوردن، حفظ و تغییر سطح هوشیاری مناسب برای یک کار یا موقعیت که سپس امکان توجه بهتر به کار را فراهم می کند.
  • بهبود کنترل وضعیتی: توانایی تثبیت تنه و گردن برای فعال کردن هماهنگی اندام ها برای انجام وظایف کنترل شده.
  • بهبود آگاهی از بدن (حس عمقی): اطلاعاتی که مغز از عضلات و مفاصل دریافت می کند تا ما را از وضعیت بدن و حرکت بدن آگاه کند.
  • بهبود پردازش حسی: پردازش دقیق تحریک حسی در محیط و همچنین در بدن خودمان برای پاسخ‌های سریع و فیزیکی مناسب به حرکت.
  • بهبود حرکات مجزای مفاصل: توانایی حرکت دادن بازو یا پا در حالی که باقیمانده بدن هنوز برای انجام حرکات دقیق مورد نیاز است (مثلاً پرتاب توپ با دست).

چگونه می توانم بفهمم فرزندم در تعادل و هماهنگی مشکل دارد؟

اگر کودکی در تعادل و هماهنگی مشکل داشته باشد ممکن است:

  • به راحتی زمین بخورد.
  • سفت حرکت کند و فاقد حرکت بدنی سیال باشد (مثلاً مانند یک «ربات» بدود).
  • از فعالیت بدنی خودداری کند (مانند استفاده از زمین بازی، شرکت در ورزش).
  • برای رسیدن به نقاط عطف رشد (مانند خزیدن و راه رفتن) دیر کند.
  • برای تسلط بر مهارت های فیزیکی (مانند دوچرخه سواری، شنا یا درخت نوردی) نسبت به همسالان خود کندتر عمل کنند.
  • مهارت کمتری نسبت به همسالان خود در مشارکت ورزشی شده داشته باشد (مانند ورزش های تیمی).
  • در انجام فعالیت های بدنی به خود بیشتر فشار بیاورد.
  • از بازی های فیزیکی جدید (مثلاً تاب خوردن) بترسد یا از ارتفاعاتی که همسالان خود را نگران نمی کند بترسد.
  • در حالت ایستاده در پوشیدن لباس مشکل دارد (مثلاً باید بنشیند تا شلوار بپوشد زیرا با ایستادن روی یک پا تعادل خود را از دست می دهد).
  • در مسیریابی در برخی محیط ها (مانند پله ها، حاشیه ها، زمین ناهموار) مشکل دارد.
  • نسبت به همسالان خود سریع‌تر خسته می‌شود یا نیاز به استراحت منظم در طول فعالیت بدنی دارد.

تمرینات مناسب برای بهبود مهارت های تعادلی و هماهنگی در کودکان

  1. راه رفتن هیولایی(Monster walking)
  • روی بند راه رفتن(Tightrope Walking)
  • حرکت با مانع (Obstacle Course Stepping)
  • خرچنگی راه رفتن(Crab Walking)
  • تمرین روی توپ نشستن(Therapy/Exercise Ball Sitting)
  • خرگوشی پریدن (One-Legged Bunny Hopping)
  • بازی لی لی (Hopscotch Jumping)
  • تمرین پای فلامینگویی(Flamingo Leg Lifting)
  • دوچرخه سواری (Bike Riding)

بولینگ (Bowling)

تعادل در ترامپولین(Balancing on a Trampoline)

حرکت مانند حیوانات(Moving Like Animals)

فرقونی راه رفتن(Wheelbarrow Walking)

طناب زدن(Jumping/Skipping Rope)

جمع کردن انگشتان پا(Toe Gripping)

توانبخشی گندم، کاردرمانی در ستارخان، کاردرمانی در شهرآرا، گفتاردرمانی در ستارخان، گفتاردرمانی در شهرآرا

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *