تاخیر حرکتی چیست؟

تاخیر حرکتی به معنی تاخیر در رشد مهارت های حرکتی درشت در مقایسه با بازه زمانی نرمال کسب این مهارتها است. کسب مهارت های حرکتی خاص به فعالیت هایی مانند راه رفتن، دویدن، نشستن و خزیدن منجر می شود. تاخیرهای حرکتی رایج هستند و می توانند از نظر شدت متفاوت باشند. در برخی موارد، کودکانی که تاخیر حرکتی دارند، به سادگی در سنین بالاتر به مراحل حرکتی دست می یابند یا فقط تاخیر خفیفی دارند. در موارد دیگر، تاخیرهای حرکتی ممکن است نشان دهنده وضعیت یا اختلال جدی تری باشد.
برخی از تاخیرهای رایج حرکتی عبارتند از:
– ناتوانی در کنترل گردن در بازه سنی تولد تا 3 ماهگی
– دیر غلت زدن یا دیر نشستن
– عدم توانایی راه رفتن مستقل در 18 ماهگی
– سفتی یا شلی عضلات
– ناتوانی در انجام فعالیتهای دو دستی
– مشکل در نگه داشتن و استفاده از اشیا
– دست و پا چلفتی و زمین خوردن های مکرر

تاخیر حرکتی در اغلب موارد توسط متخصص نوزادان و کودکان تشخیص داده می شود و به کاردرمانی ارجاع می شود. همچنین در مواردی که تاخیره حرکتی همراه با برخی علائم نورولوژیک مانند سفتی عضلانی، انحرافات چشم و … باشد کودک برای تشخیص دقیق تر به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان ارجاع داده می شود.
کاردرمانی در تاخیر حرکتی بر روی کسب مهارتهای حرکتی درشت و ظریف تمرکز دارد. کاردرمانگران از تکنیکهای مختلف عصبی رشدی، حسی، تعادلی و ماساژ برای این کودکان استفاده می کنند.

تشخیص دقیق تاخیر حرکتی در سن زیر 6 ماه با استفاده از تست عملکرد حرکتی (TIMP) انجام می شود

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *