Flat design with people. DCD - Developmental Coordination Disorder acronym. medical concept background. Vector illustration for website banner, marketing materials, business presentation, online


اختلال هماهنگی رشدی

مقدمه

اختلال هماهنگی رشد (DCD: Developmental Coordination Disorder)، همچنین به عنوان اختلال هماهنگی حرکتی رشدی، فقدان رشد یا به شکل ساده فقدان برنامه ریزی حرکتی(Dypspraxia) شناخته می‌شود؛ یک اختلال عصبی مزمن است که از کودکی شروع می‌شود. همچنین مشخص شده‌است به دنبال پیام‌های مغزی که به‌طور دقیق به بدن منتقل نمی‌شوند، برنامه‌ریزی حرکات و هماهنگی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اختلالات در حرکات مهارتی در هر سن و زمانی، کودک را با فعالیت‌های زندگی روزمره دچار مشکل می‌کند. تشخیص DCD فقط در صورت عدم وجود سایر اختلالات عصبی مانند فلج مغزی، ام اس یا بیماری پارکینسون حاصل می‌شود.

طبق گفته CanChild  در کانادا، این اختلال ۵ تا ۶ درصد از کودکان در سن مدرسه را درگیر می‌کند. با این حال، این اختلال به سمت بزرگسالی پیشرفت می‌کند، بنابراین آن را به یک وضعیت مادام‌العمر تبدیل می‌کند.

علائم و نشانه ها

جنبه‌های مختلف رشد میتواند تحت تأثیر اختلال هماهنگی آن باشد و تا بزرگسالی ادامه داشته باشند؛ زیرا DCD هیچ درمانی ندارد. اغلب استراتژی‌های مقابله ای مختلفی در برابر آن به کار گرفته میشود شامل: کاردرمانی، روان درمانی، فیزیوتراپی، گفتاردرمانی یا آموزش روانشناختی.

علاوه بر اختلالات جسمی، اختلال هماهنگی رشد با مشکلات حافظه‌ای، به ویژه در حافظه کوتاه مدت همراه است. این به‌طور معمول منجر به مشکل در به خاطر سپردن دستورالعملها، سازماندهی وقت شخصی و به خاطر سپردن قرارها، افزایش تمایل به گم کردن چیزها و مشکلاتی در به انجام رساندن وظایف و کارهایی می‌شود که نیاز به به خاطر سپردن چند مرحله متوالی (مانند پخت‌وپز) دارد. در حالی که اکثر جمعیت عمومی تا حدودی این مشکلات را تجربه می‌کنند، تأثیر بسیار قابل توجهی در زندگی افراد مبتلا به این اختلال دارد. با این حال، بسیاری از این افراد با وجود ضعف حافظه کوتاه‌مدت، از حافظه بلندمدت بسیار عالی برخوردارند. بسیاری از کار در یک محیط سازمان یافته بهره‌مند می‌شوند، زیرا تکرار همان روال مشکل در مدیریت زمان را به حداقل می‌رساند و به آنها امکان می‌دهد تا رویه‌هایی را به حافظه طولانی مدت بسپارند.

افراد مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی گاهی اوقات در تعدیل میزان اطلاعات حسی که بدن آنها به‌طور مداوم به آنها می‌فرستد دچار مشکل می‌شوند.

برخی از افراد دارای این اختلال دشواری متوسط تا شدیدی را در انجام کارهای جسمی تجربه می‌کنند و خستگی در بین آنها رایج است زیرا انرژی زیادی صرف تلاش برای اجرای صحیح حرکات جسمی میکنند. برخی از این افراد هایپوتون هستند و می‌تواند مشخصاً بر تعادل اثر منفی بگذارد.

مشکلات رایج

  • زمان‌بندی ضعیف
  • تعادل ضعیف (گاهی اوقات حتی افتادن از ارتفاع متوسط). سر خوردن روی پای خود نیز متداول است.
  • مشکل در ترکیب حرکات به صورت یک توالی حرکتی
  • مشکل به خاطر سپردن حرکت بعدی در یک توالی حرکتی
  • مشکلات آگاهی و دید فضایی (پردازش محیط)
  • مشکل در بلند کردن و نگه داشتن اشیاء ساده مانند مداد، به دلیل ضعف در عضلات یا مشکل در پردازش موقعیت مکانی
  • دست و پا چلفتی تا جایی که باعث می‌شود اوضاع را به هم بزنند، باعث صدمات جزئی به خود او می‌شود و به صورت تصادفی به افراد ضربه بزند
  • مشکل در تشخیص چپ از راست
  • عدم تسلط غیریکنواخت بر اندام‌ها (افرادی که تسلط دست، چشم، پا یا گوش آنها به‌طور یکنواخت راست یا چپ نیست)، توانایی در استفاده از هر دو دست و تغییر در دست ترجیحی نیز در افراد مبتلا به اختلال هماهنگی رشد وجود دارد
  • مشکل در جویدن غذاها
  • مشکلات مربوط به کنترل اندام گفتاری
  • مشکل در ایجاد صدا در گفتار
  • مشکل در ترتیب صداها؛ در یک کلمه یا تبدیل و قراردادن کلمات در جملات
  • مشکل در کنترل تنفس، سرکوب بزاق و واج در هنگام صحبت یا آواز خواندن با متن
  • رشد زبانی آهسته
  • اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) (عدم توجه، بیش فعالی، رفتار انفعالی)
  • اختلال طیف اوتیسم
  • دیس کالکولی (مشکل با اعداد)
  • دیسگرافیا (عدم توانایی نوشتن منظم یا ترسیم)
  • Dyslexia (مشکل در خواندن و هجی کردن)
  • هیپوتونی (تون عضلانی پایین)
  • اختلال یادگیری غیر کلامی
  • اختلال پردازش حسی
  • اختلال خاص زبانی (SLI)
  • نقص ادراک بصری

با این حال، فردی که مبتلا به DCD است؛ بعید است که همه این شرایط را داشته باشد. الگوی اختلال از فردی به فرد دیگر متفاوت است. منطقه ای از ضعف عمده برای یکی از این بیماران ممکن است نقطه قوت یا توانایی کم‌نظیر برای بیماری دیگر باشد. به عنوان مثال، در حالی که برخی از این بیماران در خواندن و هجی کردن به دلیل نارساخوانی(Dyslexia) مشکل دارند یا با شمردن تعداد به دلیل این اختلال مشکل دارند، برخی دیگر ممکن است توانایی خواندن، هجی کردن یا تواناییهای محاسباتی و ریاضی عالی داشته باشند. برخی تخمین‌ها نشان می‌دهد که تا ۵۰٪ از افراد دارای اختلال حرکتی رشد دارای ADHD هستند.

تشخیص:

ارزیابی‌های مربوط به اختلال هماهنگی رشد به‌طور معمول نیاز به یک تاریخچه از رشد دارد. جزئیات سنی که در آن نقاط عطف قابل توجهی در رشد، مانند خزیدن و راه رفتن وجود دارد رخ داده ‌است. غربالگری مهارت‌های حرکتی شامل فعالیت‌هایی است که برای نشان دادن اختلال هماهنگی رشد، از جمله تعادل، توالی حرکتی، حساسیت به لمس و تغییر در فعالیت‌های راه رفتن طراحی شده‌است.

انجمن روانپزشکی آمریکا برای تعیین اینکه کودک دارای اختلال هماهنگی رشد است چهار معیار اصلی تشخیصی فراگیر دارد.

معیارها به شرح زیر است:

  • هماهنگی حرکتی بسیار کاهش می‌یابد، اگرچه هوش کودک برای سنش طبیعی است.
  • مشکلاتی که کودک با هماهنگی یا برنامه‌ریزی حرکتی تجربه می‌کند در زندگی روزمره کودک اختلال ایجاد می‌کند.
  • مشکلات هماهنگی ناشی از شرایط پزشکی دیگری نیست.
  • اگر کودک به‌طور همزمان دارای ناتوانی ذهنی یا رشدی دیگری باشد، اختلال هماهنگی رشد هنوز به‌طور نامتناسب تأثیرگذار است.

تست های غربالگری که می‌توانند برای ارزیابی اختلال هماهنگی رشد استفاده شوند عبارتند از:

  • ارزیابی حرکتی باتری برای کودکان (حرکت-ABC – حرکت-2ABC)
  • مقیاس حرکتی رشد Peabody – نسخه دوم((PDMS-2
  • تست مهارت حرکتی  Bruininks-Oseretsky( BOTMP-BOT-2)
  •  Motoriktest für vier- bis sechsjährige Kinder( MOT 4-6)
  • ·         Körperkoordinationtest für Kinder( KTK)
  • آزمون رشد اولیه (اعمال حرکتی ابتدایی)، ویرایش دوم (TGMD-2)
  • Maastrichtse Motoriek Test ( MMT)
  • مقیاس هوش بزرگسالان WAIS-IV) Wechsler)
  • تست خواندن بهینه کلمات نسخه دوم (TOWRE-2)
  • پرسشنامه اختلال هماهنگی رشد (DCD-Q)
  • آگاهی از خود کودک از کفایت و شایستگی خود و تمایل به فعالیت بدنی (CSAPPA)

در حال حاضر هیچ آزمون ارزیابی «استاندارد طلایی» وجود ندارد.

یک ارزیابی حرکتی پایه نقطه شروع برنامه‌های مداخله رشد را ایجاد می‌کند. مقایسه کودکان با میزان رشد عادی رشد ممکن است به درک زمینه‌های مشکل اساسی کمک کند.

طبقه‌بندی

اختلال هماهنگی رشد در پنجمین نسخه تجدیدنظر شده از کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-2) به عنوان یک اختلال حرکتی، در دسته اختلالات عصبی رشد قرار می‌گیرد.

همه‌گیرشناسی

اختلال هماهنگی رشدی یک بیماری عصبی مادام‌العمر است که در مردان نسبت به زنان شایع تر است و نسبت آن تقریباً چهار مرد به هر زن است. نسبت دقیق افراد مبتلا به این اختلال ناشناخته است؛ زیرا این اختلال می‌تواند به دلیل عدم انجام آزمایش‌ها آزمایشگاهی خاص، تشخیص آن دشوار باشد؛ بنابراین تشخیص بیماری یکی از موارد حذف سایر دلایل یا بیماریهای ممکن است. تقریباً ۵–۶٪ از کودکان از این بیماری رنج می‌برند.

مدیریت

معالجه ای برای این بیماری وجود ندارد. در عوض، از طریق شیوه‌های درمانی مدیریت می‌شود. کاردرمانی می‌تواند به افراد مبتلا به این بیماری کمک کند.

توانبخشی گندم، کاردرمانی در ستارخان، کاردرمانی در شهرآرا، گفتاردرمانی در ستارخان، گفتاردرمانی در شهرآرا، کاردرمانی در شادمان، کاردرمانی در طرشت

66573100-66573201 — 09356808756

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *